بیارجمند شاهرود

شهر بیارجمند یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان است. این شهر مرکز بخش بیارجمند است.

بیارجمند در ۱۱۰ کیلومتری جنوب شرقی شاهرود قرار دارد و تا شهر سمنان، مرکز استان، ۳۱۰ کیلومتر فاصله دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این شهر ۲٬۵۰۴ نفر بوده‌است. بخش بیارجمند از غرب به رشته‌کوه‌های سوخته‌کوه و کی‌کی و از شمال به جاده آسفالته تهران–مشهد و شهرستان میامی و از جنوب به کویر مرکزی ایران و از شرق به شهرستان‌های طبس، بردسکن و سبزوار محدود می‌باشد.

میانگین بارش سالانه بیارجمند حدود ۱۶۷ میلی‌متر است.

پارک ملی حفاظت شده توران که در فاصله ۴۸ تا ۱۴۹ کیلومتری شهر بیارجمند واقع شده از اماکن مهم دیدنی منطقه است. این پارک ملی بزرگ‌ترین ذخیره‌گاه زیستکره در ایران به‌شمار می‌آید.

بیارجمند دارای کارخانه سیمان است.

بیارجُمَند ، بخش و شهری در استان سمنان . نام شهر ظاهراً از ترکیب نام دو قریة بیار (جمع بئر به معنای چاه ) و جُمند در قومس * (= کومش ) پدید آمده است . بیارجمند در گذشته ولایت «بیار و جمند» را تشکیل می داده است . مقدسی در قرن چهارم مطالب فراوانی دربارة بیار، که اجداد مادری او اهل آنجا بوده اند، ذکر کرده است . به نوشته او، بیارشهرمانندی در کورة قومس بوده که دژ و بارو و مزارع و تاکستان و باغهای میوه داشته است . وی همچنین از پرورش شتر و گوسفند و تولید روغن در آنجا یاد کرده و می نویسد که ، شهر منبر (مسجد جامع ) و بازار نداشته ، و خرید و فروش در خانه ها انجام می شده است . در این منطقة کم آب ، آسیابها در زیرزمین ساخته شده بوده و آب از بالا بر آنها می ریخته است . اهالی شهر در ضدیّت با کرّامیّه سخت تعصب داشته اند. در زمان مقدسی ، شهر از دست دیلمیان در آمده بوده است و سامانیان بر آن حکومت داشته اند (ص 26، 356، 357، 367؛ ایرانیکا ، ذیل «بیار»).

در 388، ابن اسفندیار (ج 2، ص 8)، از قلعة جُمند (جومند) نام می برد که ابوعلی حمویه ، نصربن حسن فیروزان را در آنجا پناه داد. در 407 نصر از بیار و جومَند به ری رفت و از ترس قابوس و لشکریانش ، راه بیابان را طی کرد (رشیدالدین فضل الله ، ص 144؛ عتبی ، ص 360). یاقوت حموی بیار را شهری در قومس بین بسطام و بیهق ضبط کرده و چندتن از ادبا و علمای آنجا را نام برده است (ج 1، ص 772).

در اوایل قرن هشتم ، حمدالله مستوفی بیار را شهری متوسط و با هوای معتدل ، از اقلیم چهارم در خراسان دانسته ، که حاصلش غله و اندکی میوه است (ص 150). در دورة سربداران (737ـ 788) بیارجمند و مناطق اطراف آن به دست امیر عبدالرزاق سربدار افتاد (پطروشفسکی ، ص 52). خوافی در بیان وقایع 740، از تصرف بیارجمند و نواحی اطراف از جمله دامغان و بسطام و سمنان ، به دست وجیه الدین مسعود باشتینی سربدار خبر می دهد (ج 3، ص 59).

در 864، سلطان حسین میرزا (از سلسلة تیموریان ) به دلیل ناامنی و غارت قبایل عرب در نواحی بیار و جمند، عبدالعلی ترخان را به سرکوبی آنان فرستاد (خواندمیر، ج 4، ص 122). از اواخر قرن دوازدهم به بعد، جهانگردان اروپایی که از حاشیة شمالی کویر بزرگ گذشته اند، درباره بیار مطالبی نوشته اند. کاپیتان کلارک به حدود دویست خانه و آبیاری با قنات در بیار اشاره می کند ( ایرانیکا ، همانجا؛ نیز

رجوع کنید به شیندلر، ص 168). مک گرگور در اوایل قرن چهاردهم / اواخر قرن نوزدهم ، در سفر خود به منطقة کویر مرکزی ایران ، گذشتن از منطقة بین سمنان و بیارجمند و سبزوار

در شمال ، و یزد و نایین و بیابانک در جنوب را از گذشتن از دریاها خطرناکتر می داند (ص 102). در دورة قاجاریه ، بیارجمند از بلاد خراسان ، نزدیک سبزوار، بود و جایی خوش و هوایی دلکش داشت (شیروانی ، ص 152). اعتمادالسلطنه سخنان پیشینیان را دربارة بیار تکرار کرده و اطلاع جدیدی از وضع آن زمان شهر به دست نداده است ( رجوع کنید به ج 1، ص 520). وی جومند را نام قلعه ای در قومس که برخی آن را جومَندر و جوزْمندر نوشته اند، ضبط کرده است (ج 4، ص 2293). در 1311 ش ، بیارجمند از بلوکات شاهرود، در مجاورت بلوکات فرومَد، خارتوران ، طرود و زیراِستاق بود که مرکز آن بیار و محصولات مهم آن پنبه و انگور و توتون بود (کیهان ، ج 2، ص 207، ج 3، ص 177).

امروزه ، بیارجمند مرکز بخشی به همین نام در شهرستان شاهرود از استان سمنان است . بخش بیارجمند در منطقة کویری و مشتمل بر دو دهستان به نامهای خارتوران / خارطوران (به مرکزیت زمان آباد؛ در نیمه اوّل قرن نهم ، حافظ ابرو خاروطبران را ترکیب دو قریة خار و طبران می داند رجوع کنید به ج 2، ص 107) و بیارجمند (به مرکزیت خانخودی ) است . از شمال به بخش میامی (شهرستان شاهرود)، از مشرق به بخشهای داورزن و رودآب (شهرستان سبزوار) و بخش انابد/انابت (شهرستان برداسکن )، از جنوب به بخشهای مرکزی و دستگردان (شهرستان طبس ) و از مغرب به بخش مرکزی شاهرود محدود است . آبادیهای آن عمدتاً در دشت قرار دارد، به طوری که در 1375 ش از 126 آبادیِ بخش ، استقرار 96 آبادی در دشت ذکر شده است (مرکز آمار ایران ، 1376 ش الف ، ص 7). مهمترین کوههای آن عبارت اند از: کوه پیغمبر (مرتفعترین قله : 265 ، 2 متر) در جنوب آبادی زیور و جنوب غربی آبادی صالح آباد در حدود 123 کیلومتری جنوب شرقی بیارجمند؛ کوه منفرد آسیاب (مرتفعترین قله : 055 ، 2 متر) در حدود ده کیلومتری شمال غربی بیارجمند؛ سوخته کوه (مرتفعترین قله : 416 ، 2 متر) در حدود هفده کیلومتری شمال غربی شهر بیارجمند؛ قلعه آهو (مرتفعترین قله : 920 ، 1 متر) در حدود پانزده کیلومتری شمال غربی شهر بیارجمند؛ یَزدو (مرتفعترین قله : 641 ، 1 متر) در جنوب آبادیِ یزدو در حدود 23 کیلومتری جنوب شرقی شهر بیارجمند؛ و چاریانو (مرتفعترین قله : 620 ، 1 متر) در حدود دوازده کیلومتری شمال غربی شهر بیارجمند. رود کال شوراب ، خارتوران و رودهای موسمی و سیلابی کالِتگوک ، کالِتلخه بو و آب گورخو در آن جریان دارد.تلخاب از چشمه های مشهور بیارجمند (با آب نسبتاً شور)است . آبیاری زمینهای زراعی با چندین رشته قنات و چاههای عمیق و نیمه عمیق صورت می گیرد و بیشتر آبادیهای آن کشتزارهای موقت دارد.

محصولات عمدة آن گندم ، جو، پنبه و زیره است که بعضی صادر می شود. ازگیا، کتیرا و گز و تاغ دارد و از زیا، روباه و شغال و گرگ و آهو و خرگوش و کبک در آن یافت می شود (ایران . وزارت دفاع . ادارة جغرافیائی ارتش ، جاهای متعدد). نواحی شمالی و دامنه های آن ، مراتعِ دامهاست ، به طوری که بیارجمند قشلاق دامداران سنگسری است . دهستان خارتوران نیز قشلاق طایفة سنگسری و کردهای قوچانی و گله داران تُرشیزی است (حقیقت ، ص 261،263). شترداری در برخی نواحی آن رایج است . دارای صنایع دستی قالی ، قالیچه ، پشتی ، گلیم و نمد است . فرشبافی آن با طرحهای سبزواری ، کاشی ، بلوچی و تنگی و نقشهای گلریز، جقه ای و چهارخانه مشهور است (ایران . وزارت دفاع . ادارة جغرافیائی ارتش ، جاهای متعدد).

طبق قانون تقسیمات کشوری مصوب 16 آبان 1316، بخش بیارجمند در شهرستان شاهرود از استان دوم (مازندران ) تشکیل شد. در 1340 ش ، با جدا شدن سمنان از استان دوم ، تابع فرمانداری کل سمنان گردید . زبان اهالی ، فارسی با گویش محلی است و مردم منطقه پیرو مذهب شیعه (اثنا عشری ) و سنی حنفی اند .

جمعیت بخش بیارجمند در 1375 ش ، حدود 000 ، 7 تن بود که از این تعداد حدود 850 ، 3 تن در دهستان خارتوران به سر می بردند. بقعة مشهور به قبر حضرت جرجیس پیغمبر در فریدا (=فریدر از آبادیهای دهستان خارتوران ) قرار دارد (ایران . وزارت کشور. ادارة کل آمار و ثبت احوال ، ج 1، ص 279).

شهر بیارجمند (جمعیت طبق سرشماری 1375 ش : 626 ، 2 تن )، در ارتفاع 1080متری در 112 کیلومتری جنوب شرقی شهر شاهرود، در دشت گسترده ای در جانب جنوبی رشته کوه البرز شرقی و حاشیة شمالی دشت کویر واقع است . راه اصلی شاهرود ـ سبزوار از شمال آن می گذرد. میانگینِ حداکثر

مطلق دمای آن در تابستان ْ44 و میانگین حداقل آن در زمستان ْ15- است . بارش سالانة آن نیز حدود 110 میلیمتر است . دق بیارجمند (شوره زار) در جنوب شرقی شهر بیارجمند در شمال آبادی دره دایی قرار دارد ( جغرافیای کامل ایران ، ج 2، ص 776). بیارجمند با راه اصلی به شهرهای میامی و شاهرود در شمال و شمال غربی و نیز به شهر داورزن و سبزوار مرتبط است . خانخودی و زمان آباد نیز از طریق راههای فرعی با بیارجمند ارتباط دارند. شهر دارای مسجد جامع (متعلق به دورة افشاریه ) و چند زیارتگاه از جمله «پیر بریانه » و «پیر آهوان » است . جشن سَدة مردم بیارجمند از مهمترین جشنهای محلی منطقه است که پنجاه و پنج روز مانده به آخر سال برگزار می شود. اهالی معتقدند که با شروع گرما، مقدمات سبز شدن گیاهان بویژه گندم فراهم می شود و لذا در این روز در محله های شهر، سده (بوته های بیابانی با گُلهای سفید و ریز) روشن می کنند .

 

 

اقامتگاه بومگردی توران گشت بیارجمند

اقامتگاه بوم گردی توران گشت واقع در روستای قلعه بالا آماده پذیرایی و اسکان گردشگران داخلی و خارجی می باشد.
هزینه برای هر نفر با 3 وعده غذا و اقامت در شبانه روز برای ایرانی 50 هزارتومان و برای خارجی ها 100هزارتومان می باشد.

آدرس:استان سمنان-شهرستان شاهرود-شهربیارجمند-روستای قلعه بالا-اقامتگاه بوم گردی توران گشت
با مدیریت حسین کیقبادی(عموحسین)

تلفن تماس:09123735794

شماره تلگرام:09330770272

درباره اقامتگاه بوم گردی توران گشت
روستای گردشگری قلعه بالا یکی از روستاهای دیدنی استان سمنان و شهر شاهرود است که به واسطه نزدیکی اش به پارک ملی توران و فضای روستایی و دلنشینش یکی از جاذبه های گردشگری این استان شده است و مدت هاست گردشگران زیادی اعم از داخلی و خارجی این روستا را بعنوان مقصدی برای گشت و گذار و سفر یک یا دو روزه انتخاب می کنند. از این رو اخانه سنتی توران گشت را با المان های روستایی جذاب، مرمت و راه اندازی کردیم تا شبی خاطره انگیز و به یادماندنی را برای مسافرین قلعه بالا رقم زنیم. پیشنهاد می کنیم شبی را در این اقامتگاه بگذرانید و این ادعا را محک بزنید.

 

اقامتگاه بومگردی بی بی زهرا

در اقامتگاه بی بی زهرا یک اتاق بزرگ و زیبای وجود دارد که اهالی خانه از ان به عنوان (خانه کلو) یاد میکنند.سرتا سر ان با وسایل سنتی و گلدوزی های زیبای تزیین شده است که ما را به گذشته گان دور و سبک زندگی می برد.کرسی که در وسط اتاق دیده میشود نشان از صمیمیت و گرمی خانواده میاشد که گرداگرد ان با نشیمنگاه ها و بالشت های که روی همه انها گلدوزی شده است پرشده. متراژ این اتاق زیبا ۲۴متر است و دارای ظرفیت ۱۲نفر کف خواب و در انتهای اتاق پنجره بزرگی قرار دارد که رو به کوهای بلند که چشم اندازی زیبا دارد در دو طرف پنجره دو تاقچه قرار دارد که روی یکی از انها دیچه مسی و روی ان دیگری با گلدوزی های زیبا تزیین شده که همه نشان از هنر دست همین روستاییان با محبت است و روی تاقچه دیگری که وسط اتاق قرار دارد با با کوزه و گرسوز و دایره و جاقندان های سنتی و دست دوز که بسیار زیباست پر شده است و همچنین روی دیوار ها نیز با وسایل سنتی وگلدوزی ها که با دیدن ان به وجد می ایم پرشده در گوشه پایین اتاق تشک و پتوهای قرار دارد که همه هنر دست بی بی زهرا می باشد. فرش قالیچه های کف اتاق از جنس نخ و نقش و نگاری شلوغ و رنگ قرمز دارد قدمت این اتاق تقریبا ۳۵سال است که در گذشته از ان به عنوان اتاق پذیرایی مهمانان استفاده میشد.
یکی از زیبای های این اتاق سقف ان است که با الوارهای چوبی و نی به هم تنیده شده دیوارهای داخلی اتاق از گچ و دیوارهای بیرونی اقامتگاه از جنس کاهگل میباشد و این اتاق در طبقه اول قرار دارد.بی بی زهرا و خانواده او که دارای سه دختر و دو پسرست خاطرات شیرین دوران کودکی خود را در این خانه پشت سر گذاشته اند.در حیاط پشتی اقامتگاه دو حمام و سه سرویس بهداشتی که یکی از انها فرنگی است قرار دارد.و همچنین اقامتگاه دارای مودم وای فای نیز میباشد تا گردشگران از دنیای مدرن و زندگی روزمره خود عقب نمانند
اینها رویایی یک نویسنده نیس این یکی از زیبایی های خانه بی بی زهراست که از شما مسافران عاشق طبیعت دعوت میکند تا یک شب ارام را انگونه که در سال های دور در این سرزمین رایج بود تجربه کنید

روستاي کوهپايه اي قلعه بالا با مجموعه کم نظيري از جاذبه هاي طبيعي و تاريخي يکي از روستاهاي ديدني استان سمنان است. همجواري روستا با دشت هاي دلبر و علي انگر از ويژگي هاي ممتاز روستاي قلعـــه بالاست. اين دشت ها از مناطق حفاظت شده ملي است و از زيستگاه هاي يوزپلنگ و گورخر آسيايي مي باشند در آميختگي مناظر زيباي کوهستاني و چشم اندازهاي اغوا کننده سراب هاي کويري، از جلوه هاي کم نظير طبيعت روستاي قلعه بالاست. عنابو، انجیل آور ، هوژده ، دره مار و چشمه هاي قدس و معصوم از نواحــــــــي تفرجگاهي اين روستاست .

اشکنه…غذای محلی و بسیار خوشمزه اقامتگاه بی بی زهرا

دیگی….
یکی از غذاهای لذیذ و خوشمزه اقامتگاه بی بی زهرا
لذت خوردن این غذای خوشمزه را از دست ندهید..

زیره سبز …یکی از بهترین محصولات و سوغات اقامتگاه بی بی زهرافاصله از بیارجمند ۲۰ کیلومتر

امکانات:
اینترنت وای فای.دو حمام و دو توالت فرنگی مجزا دارد.یک پذیرایی و دو خواب بزرگ.ظرفیت پذیرش ۴۰نفر
هزینه: اقامت همراه با یک وعده صبحانه نهار و شام نفری ۶۰ تومان.

خدمات؛چای اتیشی.پخت سیب زمینی اتیشی.موسیقی محلی.بازدید از بافت قدیمی روستا وپارک ملی توران.فروش صنایع دستی ومواد غذایی محلی
تلفن تماس: 09104894083

استان سمنان،شهرستان شاهرود،شهربیارجمند،روستا
گردشگری قلعه بالا(ماسوله کویر)👇👇
اقامتگاه گردشگری بی بی زهرا
تلفن تماس09194315612


تنور اتیشی بی بی زهرا

+

کویر زمان آباد

کویر زمان آباد مرکز دهستان خارتوران از توابع بخش بیارجمند شهرستان شاهرود در فاصله 130 کیلومتری جنوب شرق بیارجمند و 240 کیلومتری جنوب شرقی شاهرود قراردارد. دراین منطقه می توان لایه هایی را از دوره کربونیفر مشاهده کرد و علت آن فرسایش بادی است که در منطقه وزیدن دارد. بیشتر منطقه از ماسه ای تشکیل شده که دانه های سیلت نیز درآن دیده می شود. ازپوشش گیاهی منطقه می توان به گیاهان شورپسند وگاهاً تاغ اشاره داشت. این روستا تحت تاثیر اقلیم کویری با آب وهوای گرم و خشک بیابانی است. برای دسترسی به این روستا می باید ازشاهرود به سمت سبزوار حرکت کرد. پس از طی 65 کیلومتر به شهر میامی رسیده وحدود 6 کیلومتر ازآن گذشته وازطریق جاده آسفالته مشخصی که به سمت جنوب می رود مسیر را به سمت بیارجمند پی بگیرید. مسیر از بیارجمند به سمت جنوب شرق امتداد می یابد. با عبور از روستاهای خان خودی، احمدآباد، محمدآباد وتوچاه پس از طی حدود 130 کیلومتر به زمان آباد می رسید.این منطقه دارای جذابیت های ویژه ای است. چشمه آب گرم، امام زاده پیر زمان آباد، قلعه حصار، زیارتگاه جرجیس نبی، آبشار فصلی وسد قدیمی هیرمی، قلعه سنگی اسب کشان وروستای مدفون شده خوار از جمله دیدنی های این منطقه است. جهت کویر نوردی در این منطقه می توانید به سمت شمال روستا حرکت کنید. درابتدا اثر اندکی ازماسه های روان را می توانید مشاهده کنید ولی بر حجم آن ها در مسافتی کوتاه افزوده شده وتپه ها ورمل های ماسه ای سراسر منطقه را می پوشاند. می توانید پس از یک ساعت حرکت برروی رمل های ماسه ای به سمت غرب رفته و پس از حدود یک ساعت وربع تا سمت جنوب شرق حرکت نمایید تا به روستای زمان آباد برسید. GPS درکویر زمان آباد جهت کویرنوردی الزامی است.

یخچال بیارجمند

ساخت یخچالها در ایرانزمین بسیار متداول بوده است و بسیاری از مردم با یخچال شهرهای گردشگری همچون یزد و کرمان آشنایی دارند. یخچال بیارجمند نیز با همان کارکرد ایجاد شده و سالهای سال یخ مورد نیاز فصل گرم را برای مردم روستا تامین می کرده است. در فصل سرما آب کاریز را روانه این یخچال می کرده اند و منتظر می شده اند تا یخ بزند و پس از یخ زدن مقدار دیگری آب را اضافه می کرده اند . اگر به یکباره آب را وارد گودال یخچال می کردند با یخ زدن روی آن دیگر امکان یخ زدن لایه زیرین وجود نداشت چرا که یخ خود بصورت یک لایه عایق حرارت کار می کند. سالهای سال بود که یخچال بیارجمند کارایی خود را از دست داده بود و بدلیل فرسایش ساختمان آن نیز دچار ریختگی شده بود (عکس زیر) هرچند این فرسایش نمای خاص و زیبایی به آن داده بود ولی شدت آن بیش از آن بود که این سازه تحمل ان را داشته باشد. اما در سفر قبلی که به بیارجمند داشتم متوجه شدم که آثار باستانی شهر در دست تعمیر هستند. از جمله آنها همین یخچال بود که خوشبختانه بطور کامل مرمت شده بود. در ضمن سازه های قبرستان نیز در حال تعمیر هستند.

حوض دوغی

حوض دوغی یکی دیگر از آب انبارهای قدیمی بیارجمند است که در بین اراضی زراعی در محدوده قبرستان ته واقع شده است. شکل بنا نشان میدهد که مدت زمان زیادی است که مرمت نشده و به شدت نیاز به بازسازی دارد. درخت شاه توت که در جوار این حوض قرار دارد زیبایی خواصی به آن داده و در خرداد ماه افراد مختلف را به خود جلب میکند. برای رفتن به حوض دوغی باید در مسیر خیابان درانی به سمت شرق حرکت کرده و پس از عبور از خیابان قبرستان ته در همان مسیر ادامه دهیم. جدا افتادن این حوض به همراه درختش از سایر باغ ها، شناسایی آن را بسیار راحت نموده است.

درانی

درانی از بخشهای قدیمی شهر بیارجمند است و در قسمت جنوبی شهر قرار دارد. این بخش شامل زمینهای کشاورزی و باغ و بوستانهای اهالی است. آب آن از راه قناتی به همین نام تامین شده و به گفته اهالی آب گوارایی است. گرچه در زمانهای نچندان دور ساختار این محل کاملا سنتی و بصورت کوچه باغی بوده است اما اکنون به جای کوچه باغ، خیابان لختی وجود دارد که نشانی از زیبایی گذشته را در خود جای نداده است. اکنون نه از جویهای سرسبز پوشیده از علف خبری است و نه از درختان توت سر به فلک کشیده و نه از دیوارهای کاهگلی. گویی زیباییهای طبیعی و ظاهر سنتی بیارجمند با حذف نهاده هایی همچون درانی، برج و باروهای دور بخش قدیمی شهر (کنار خندقها)، سازه یخچال، ساباتها و حتی خانهای قدیمی رو به فراموشی و نابودی است.

با تلاشهای شهرداری مجموعه درانی در حال بازسازی وتبدیل کردن آن به بوستان است.

این چند تا عکس از درانی بیارجمند گرفته شده در زمستان و تابستان

مسجد جامع بیارجمند شاهرود

روستای رضا آباد

موقعیت جغرافیایی:

رضا آباد شاهرود، روستایی است در شمال منطقه پارک وحش خارتوران و از توابع بخش بیارجمند شهرستان شاهرود، در ۲۵۰ کیلومتری جنوب غربی شاهرود و ۱۲۳ کیلومتری جنوب بیارجمند واقع شده است.مهم ترین جاذبه گردشگری این منطقه تپه های ماسه ای به اشکال مختلف، سیاه چادر عشایری و نقوش بافته های زنان ایل است.

دامداری:

طایفه چوداری یا چوبداری طایفه ای کوچ نشین هستند که برای تعلیف دام های خود به منطقه شمالی دهستان خوارتوران کوچ کرده و این منطقه را به عنوان قشلاق دام خود برگزیدند .
دامداری؛اقتصاد اهالی روستای رضا آباد بر پایه دامداری سنتی استوار است . دام به عنوان عنصر محوری زندگی عشایر ، همواره هدف و ابزار کوچ بوده و حفظ و بقای دام از طریق سازش با طبیعت شالوده اصلی این نوع زندگی را تشکیل می دهد . بنابر این جاذبه های گردشگری زیادی در این روستا وجود دارد که مربوط به دام و محصولات دامی میشود مثل مراسم گل بره و پشم چیدن

خوراک:

پخت نان درون تنورهای سنتی از دیگر جاذبه های گردشگری روستای رضا آباد است . هر صبح و عصر ، عطر نان تازه مشام هر گردشگر تازه واردی را به طرف خود کشانده و منظره زیبای پخت نان برای هر تازه واردی بسیار جالب و دیدنی خواهد بود .
از دیگر جاذبه های گردشگری روستای رضا آباد ، پوشاک سنتی آن است . پوشاک از جمله راه های شناخت ویژگی های فرهنگی یک منطقه است . بدیهی است که در چگونگی شکل گیری اجزاء پوشاک هر قوم عواملی چون شرایط اقلیمی ، جغرافیایی ، معیشت ، باورهای مذهبی و غیره نقش دارند . تنوع سربندها ، سرپوش و تن پوش های زنان در نقاط کویری بسیار چشمگیر و زیبا می نماید . علاوه بر کرباس از پارچه های کودری و ابریشم نیز در این نقاط برای دوخت لباس استفاده می شود.
سرپوش زنان شامل کلاه پولی ، نخی ، دستمال اورشمی، دستمال ، چارقد پی سری ، روسری و چادر ، تن پوش ها شامل : تمان ، شلوار ، پیراهن کمر چین دار ، جلزقه ، کلیجه ، شلوار نظامی و سرجامه و پاپوش ها شامل : انواع جوراب نخی ، پشمی ، نایلونی ، کلوش ، سرپایی ، شبرو ، گیوه ، کلوش ، جُلی و پاشنه صناری است .
سرپوش های مردان شامل : کلاه پشمی ، پوستی – کلی ، کاموایی ، پس کلاه ، تن پوش ها شامل جامه ، کت ، قبا ، پالتو و پاپوش ها شامل دوندی ، چارق ، شبرو ، کلوش و چکمه است.

جاذبه های طبیعی و فرهنگی:

روستای رضا آباد تاچند دهه قبل محلی تحت عنوان چشمه کوررو ( چشمه کور شده) نام داشت. در حدود یک کیلومتری جنوب این چشمه بقعه کوچکی وجود دارد که اهالی آن را پیر می نامند. رمل ها ی اطراف روستا ، چشم انداز زیبا داشته و هر گردشگری را به سمت خود جلب می کند .از این جاذبه های طبیعی که بخشی از موهبت الهی منطقه است می توان در آینده ای نه چندان دور درخصوص تورهای مختلف کویرنوردی و رالی کویر بهره برد.شترسواری ازدیگرجاذبه های ممکن دراین روستای گردشگری است

معماری:

از دیگر جاذبه های گردشگری منطقه کویری بخصوص روستای رضا آباد معماری آن است . خانه های متمرکز و توده ای که از گل ساخته شده و همچنین بخاطر کوچرو بودن اهالی از چادر های بنام سیاچادر استفاده میکنند
اهالی کویر خانه های خود را با توجه به نیازشان در ارتباط زیستی ، خدماتی و غیره می سازند . این فضاها شامل خانه نشیمن ، اتاق مهمان ، خانه دس کلی ( اتاقچه کوچک که از نور کمی برخوردار بوده و برای انبار و نگهداری مواد غذایی مورد استفاده می باشد ) . ایوان ، مطبخ ، گنچه ها ، رف و تاقچه از دیگر فضاهای داخلی اتاق هاست .